Wednesday, 1 October 2008

Those who are alive: remembering Ion Dragoumis

‘The preservation today of our national existence is not at all certain. It demands vigilance against internal and external factors but also agents who, in a variety of ways and for a variety of reasons, have designs against our unity. It is a common secret that ‘Greece is a fortress under siege and inside the enemy roams freely’ protected by the cloak of the rights of the citizen and by a political establishment that fears being accused of nationalism and xenophobia.

‘The state of our country is clear to all of us. All around us there has been an outbreak of Balkan and Middle Eastern nationalism, much of which has its sights set against the integrity of our lands. Great powers are re-ordering their pawns on the international chess board and their moves should make us realise the need to boost the forces of Hellenism at all levels. Such a realisation is not, of course, a straightforward matter. The illusion of stability that continues to exist from past eras, as a manifestation of the law of inertia, makes us, more often than not, ignore the historical reality not only of our region but also of our planet.’ (Professor Christos Goudis).

Above is an extract (my translation – Greek text below) from a speech given by Professor Christos Goudis at an event in Athens commemorating the assassination (in 1920) of the great Greek man of action and letters, Ion Dragoumis.

Professor Goudis is a poet, the president of the Institute For National and Social Studies ‘Ion Dragoumis’ and director of the Institute of Astronomy and Astrophysics at the National Observatory of Athens. You can read the whole of Professor Goudis’ speech here or you can see the speech being delivered here (Professor Goudis starts speaking in the second half of the video).

The talk in the video above by Professor Goudis on recent developments in the Macedonia issue (and the state of Hellenism generally) is from the TV series Όσοι Ζωντανοί (Those who are alive). Other episdoes from Όσοι Ζωντανοί can be seen here.

I am aware that some of the people involved in preserving and promoting the works of Ion Dragoumis are from LA.OS. I’m not that enthusisastic about LA.OS; but it is a fact that it is the only political grouping in Greece at the moment which is close to correctly identifying certain challenges and threats facing the country.

‘Η διατήρηση… σήμερα της εθνικής μας υπόστασης δεν είναι καθόλου μα καθόλου δεδομένη. Προϋποθέτει επαγρύπνηση έναντι εσωτερικών και εξωτερικών καταστάσεων αλλά και παραγόντων, οι οποίοι με ποικίλους τρόπους και για ποικίλους λόγους επιβουλεύονται την διατήρησή της συνοχής της. Είναι κοινό μυστικό ότι «η Ελλάδα είναι ένα φρούριο πολιορκημένο και μέσα της αλωνίζει ελεύθερος ο εχθρός» κάτω από τον μανδύα της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών, και με προκάλυψη την φοβία του πολιτικού κατεστημένου μήπως και κατηγορηθεί για εθνικισμό και ξενοφοβία.

‘Η εικόνα της χώρας μας είναι γνωστή σε όλους μας. Περιβαλλόμαστε από ένα ξέσπασμα βαλκανικών και μεσανατολικών εθνικισμών, πολλοί εκ των οποίων καθιστούν σαφείς τις προθέσεις και βλέψεις τους έναντι της ακεραιότητας των εδαφών μας. Μεγάλες δυνάμεις αναδιατάσσουν τα πιόνια τους στην διεθνή σκακιέρα και οι κινήσεις τους θα πρέπει να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε την αναγκαιότητα της ανάταξης των δυνάμεων του ελληνισμού σε όλα τα επίπεδα. Μια τέτοια συνειδητοποίηση δεν είναι φυσικά εύκολη υπόθεση. Η ψευδαίσθηση μιας σταθερότητας που συνεχίζει να υπάρχει από παλαιότερες εποχές, ως έκφανση του νόμου της αδράνειας, μας κάνει πολλές φορές να αγνοούμε την ιστορική πραγματικότητα της περιοχής μας, αλλά και του πλανήτη μας.’ (Χρήστος Γούδης).


Hermes said...

We are all Anorthosis supporters now!

john akritas said...

I think it's fair to say that Anorthosis is the best team in Greece right now.

Some interesting comments on Anorthosis' rise to power here:

Stavros said...


john akritas said...

Εύγε... και καλή συνέχεια.

Hermes said...

Important update from Sarris on Hounta's show:

Highlights are US pressure against Hellas and the opening to Thessaloniki, VRMO's relationship to Nazism, the Vatopedi issue, SYRIZA, critical thinking, "progressive thinking" from the Left and Right, New Democracy's "ideological gayness", the Church, and Greeks returning to the City.

Another interesting issue of Ardin on the Jewish question and Zionist fundamentalism.

Fortunately, these issues are still discussed in Greece unlike other places such as Western Europe and the US where freedom is only a slogan emptied of any substance. Also, Karabelias points out how the Left has gone from a movement of resistance to the most fervent supporter of globalisation (Americanisation) and New Order.

Hail hail liberty - Dionysios Solomos

john akritas said...

Sarris did, as you mention, say some interesting things – but he was also hilarious. Watching him, all of sudden, and from nowhere, lose his temper – with himself – had me in stitches; and tears fell from my eyes when he turned on poor Hountas and started shouting and waving his finger at him. Hountas, slightly mad himself, had this look on his face which demanded to know: 'Who's this lunatic on my show?' It was a great comic moment; the madman encountering someone madder than himself. Sarris' impersonation of Syriza gayness was another highlight. Sarris and Hountas are a great double act.

More seriously, regarding Ardin, I agree with this

'Πριν από λίγα χρόνια, ένας μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος είχε δηλώσει ότι 25 χρόνια εκσυγχρονισμού κατέστρεψαν 3000 χρόνια ελληνικού πολιτισμού. Μέρος αυτής της καταστροφής, είναι και οι οβιδιακές μετμορφώσεις που έχει υποστεί η ελληνική φύση. Γιατί τα τελευταία 25 χρόνια επιδοθήκαμε σ’ έναν ανελέητο αγώνα περιβαλλοντικής υποβάθμισης της χώρας: σκάψαμε τη γη, κάψαμε τα δέντρα, χτίσαμε δρόμους και γιγάντιες ακαλαίσθητες τσιμεντένιες εγκαταστάσεις. Οι συνέπειες είναι γνωστές: Ό,τι ενέπνευσε τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους και τους ποιητές μας – το ελληνικό τοπίο και το τόσο χαρακτηριστικό μέτρο της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση – υφίσταται πια μόνο ως καταγραφή στα μουσεία'

but I'm not convinced that there's a Jewish Question that we should be worrying about – unless we're talking about the perennial ideological conflict between Hellenism and Judaism. Karambelias' piece is more interesting. Even more interesting – and going to the heart of the matter, i.e. the Turkish threat – is the piece linked below, which I'm sure you've seen, asking how independent is Greece and what, within the limits placed on its independence, some of which are self-imposed, it is capable of doing to confront the existential threats it faces.

Hermes said...

Sarris and Hounta are hilarious but we should be aware that living in Anglo-Saxon dominated cultures, controlled emotion is frowned upon, so even we, become a little uncomfortable when we see Greeks become heated. However, I would say it is the Anglo-Saxon, with their passive-aggressive emotionally stunted demeanour which is diseased and mad; and therefore, Sarris and Hounta's behaviour is normal.

Because we are Greeks, and we should have no fear to tread anywhere intellectually, the Jewish question is as legitimate as the Portugese question or the Azerbaijani question. However, because of their power in the United States; which is undeniable as one only has to watch the presidential and vice presidential candidates, and American issues with Hellenism, then the Jewish question is more important. There are also concrete issues such as Zionist support for Turkey, the spectre of the "Mother of Salonika" and Jewish pressure for Greece to enact laws to compulsorily teach the Holocaust, "human rights" and other traditionally Jewish causes enacted with the support of certain elites which stand to gain.

Hermes said...

Yes, I have seen that article. The comment below was interesting as he says we need a new Megali Idea which is what we have been saying for years.

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο… Αλλά ας μην απαξιώσουμε τις ηγεσίες μας πολιτικές ή στρατιωτικές. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Οι έλληνες σαν κοινωνία έθαψαν στην κυριολεξία την «Μεγάλη Ιδέα» εδώ και πολλές δεκαετίες κάτω από το βάρος της Μικρασιατικής Καταστροφής και μετά από αυτό το ιστορικό γεγονός προσπαθούμε να ξεχάσουμε όλο το ιστορικό πλαίσιο που οδήγησε εκεί. Έχει αφήσει αυτό το γεγονός τόσο βαθιά σημάδια που δεν αφήνει να σκεφτούμε λογικά. Η λογική λέει ότι εφόσον αμφισβητείται μέρος της Εθνικής Κυριαρχίας μας θα πρέπει να πάρουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποκαταστήσουμε την φήμη μας ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος. Αυτός θα πρέπει να είναι ο γνώμονας της πολιτικής μας ο οποίος όμως θα πρέπει να επιβληθεί από τα κάτω, από το λαό προς τις ηγεσίες. Δίχως ανώφελους παληκαρισμούς αλλά με πίστη στον σκοπό μας και συνέπεια. Αυτή θα πρέπει να είναι η νέα «Μεγάλη Ιδέα» η περιφρούρηση της παρουσίας μας ως κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους έναντι της απειλής –αμυντικής, πολιτικής, οικονομικής- που είναι η Τουρκία. Πολλοί αντιμετωπίζουν με ψυχισμό ηττημένου την Τουρκική απειλή αλλά αν δούμε τα πραγματικά στοιχεία στο ιστορικό πλαίσιο που ζούμε αντικειμενικά δεν είναι μη αντιμετωπίσιμη. Κατ’ αρχήν πρόκειται για μια χώρα σε οικονομικά μεγέθη δύο φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα ενώ πληθυσμιακά είναι εφτά φορές μεγαλύτερη με ότι αυτό συνεπάγεται για τις υποδομές, το επίπεδο ζωής και την κοινωνική συνοχή. Σε απόλυτους αριθμούς οπλικών συστημάτων δεν έχουν την συντριπτική υπεροχή που θα την κάνει απειλή αξιόπιστη προ της οποίας δεν μένει άλλος δρόμος παρά η υποχώρηση. Και στο περιβάλλον που αντιπαρατασσόμαστε με τεράστιες εκτάσεις νερού που πρέπει να υπερπηδηθούν ή με στενά μέτωπα στα οποία θα πρέπει να αναπτυχθούν δυνητικά οι αντίπαλοι εξανεμίζεται κάθε ανθρώπινο αριθμητικό πλεονέκτημα αλλά εκείνο που μετράει είναι η ικανότητα παράταξης συστημάτων και διοίκησής τους. Οικονομικά ως προς το θέμα οργάνωσης της κοινωνίας εκτός του πεδίου της άμυνας η ένταξή μας στην Ευρωζώνη μας δίνει πολλές δυνατότητες για την εξασφάλιση ενός μίνιμουμ επιπέδου ζωής και έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να περισώσουμε κονδύλια από άλλες δαπάνες και να τα στρέψουμε στην άμυνα, δυνατότητες πάντα υπάρχουν. Αλλά για να μπορούν να αποδεσμευτούν χρηματοδοτήσεις προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να αλλάξει η βούληση του Λαού. Θέλω να καταλήξω πως η απειλή υπάρχει αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί σχετικά εύκολα, με τα οικονομικά πολιτικά και στρατιωτικά μέσα που διαθέτουμε… Και στο τέλος, τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Ελληνικός Στρατός ήταν αυτός που έφτασε 60 χιλιόμετρα από την Άγκυρα και να αφήσουμε κατά μέρος τις μιζέριες. Μόνη διέξοδος για εμάς του απλούς ανθρώπους του λαού είναι η απαίτηση από τις ηγεσίες μας μιας αξιόπιστης αποτροπής που θα περιέχει πιθανότατα και προληπτική επιθετική πτυχή με ότι εξοπλισμούς αυτό συνεπάγεται και αλλαγή των εθνικών κανόνων εμπλοκής σε συμφωνία με τις δυνατότητες των οπλικών συστημάτων που διαθέτουμε ή θα έπρεπε να διαθέτουμε. Όλα αυτά είναι απολύτως μέσα στις δυνατότητές μας.-

john akritas said...

It has crossed my mind that the way I look at that 'excessive' emotion you sometimes encounter in Greeks has been influenced by the Anglo-Saxon culture I've been exposed to which, as you say, on the one hand condemns expressions of emotion but, on the other, is prone to hysteria, deep self-loathing and violence in a variety of forms; but I'm not sure. For a start, it's worth pointing out that the Cypriot temperament is without question less flamboyant than the Greek temperament elsewhere so I have this influence as much as the Anglo-Saxon one.

Generally, it probably is better to control emotion than not and most of our philosophy tries to teach us that the good individual (and the good society) is the one who restrains his desires and emotions. Indeed, it's fair to say that the calmness of Karambelias and Goudis serves the interests of their argument better than Sarris' more exuberant style. (Emotion can get in the way of logos).

However, I'm not condemning or trying to belittle Sarris. I don't think Sarris ever loses control of himself, which is why his performance is so good. And it is a performance he gives, a tour de force; and having the ability and fearlessness to perform – in performance everything is risked – is a rare talent. Truth often turns up in these extreme emotional states and it is why the style of diatribe you get on the lesser channels of Greek TV can be so interesting and compelling. The monologue/rant/diatribe doesn't make me feel uncomfortable. I admire it. It's my favourite art form. You get it in the novels and plays of Thomas Bernhard and in the films of John Cassavetes – two remarkable geniuses. (I'm trying to find an appropriate clip from a Cassavetes film to compare with Sarris to illustrate my point better).

On Zionism, I know what you mean about the pressure being placed on Greece; it's just that I reckon it's of secondary importance given the other issues the country faces and which we don't have the guts to talk about yet – for example, the million immigrants who've suddenly turned up in the country and how we’re going to integrate them or not and prevent a social stasis; and the big elephant in the room which mainstream public discourse refuses to acknowledge – which is Turkey, the existential threat it poses and what Greece needs to do to protect itself.

Worrying about the Jewish Question distracts us from worrying about the Greek Question and addressing those issues under our direct control which Dountas and your commenter refer to, i.e. 'οικονομική ευρωστία, παιδευσιακή ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή, το αγωνιστικό φρόνημα του λαού, η ικανότης της πολιτικής ηγεσίας, συγκλίσεις συμφερόντων με άλλα κράτη και παρόμοια'.

Hermes said...

Let's not forget that Aristotle's Rhetoric, which remains important judging by the fact that his book is compulsory reading for many undergradute law schools, outlines three pillars for Rhetoric, logos, ethos and pathos. Emotion is important.

As for Zionism, it is of secondary importance compared to immigrants, Turkey etc but Ardin magazine does focus on these issues without fear. However, some would even say that the immigrant issue and even Turkey is linked to Zionism. I believe that most of these people are drawing too strongly northern European prejudices but they have a point nonetheless. For example, it is undeniable that American, EU and Greek groups often sponsored by Zionist money have helped prepare the ground for the more than million immigrants in Greece.

As I said, we Greeks should not fear in discussing these issues. Let's leave the hangups to Germans, Americans and other people living in captivity.