Wednesday, 5 March 2008

Grigoris Afxentiou: Greek hero, part two

It’s pleasing that the most popular post (in terms of hits) on this site so far has proved to be my last post, on Grigoris Afxentiou. This is what I would have wanted. So, since there continues to be interest in this great man, in Greece and Cyprus, I’m making available a video clip (above) from the 1973 docu-drama, Γρηγορης Αυξεντιου: Ενας Ηρως με Μνημοσκοπιο.

Also, here’s a link to Yiannis Ritsos’ long poem (in Greek), Αποχαιρετισμός. Οι τελευταίες ώρες του Γρηγόρη Αυξεντίου μες στη φλεγόμενη σπηλιά.
(Farewell. The last hours of Grigoris Afxentiou in the burning cave).

This poem reveals the tragic hero’s ecstatic state of mind as for 10 hours under siege in his hideout he meditates on his life and on his decision to die. It is shocking to consider that during those 10 hours fighting, wounded, in pain, Afxentiou must have considered again and again giving himself up, imagined living and returning to his home and family, and yet he would not be deflected by love of life and instead remained committed to his own death.

Here are Ritsos’ opening verses:

(Ο Γρηγόρης ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ αποκλεισμένος στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά).

Τέλειωσαν πια τα ψέματα – δικά μας και ξένα
Η φωτιά η παντάνασσα πλησιάζει. Δεν μπορείς πια
Να ξεχωρίσεις αν καίγεται σκοίνος ή φτέρη ή θυμάρι.
Η φωτιά πλησιάζει.

Κι όμως πρέπει να προφτάσω να ξεχωρίσω,
Να δω, να υπολογίσω, να σκεφτώ – (για ποιόν; Για μένα;
Για τους άλλους;) Πρέπει.
Μου χρειάζεται πριν απ'το θάνατό μου μια ύστατη γνώση, η γνώση του θανάτου μου, για να μπορέσω να πεθάνω.

Οι άλλοι τέσσερις έφυγαν. Στο καλό. Τι ησυχία – σα νάναι εδώ να γεννηθεί ένα παιδί ή να πεθάνει ένας μάρτυρας, και περιμένεις ν'ακουστεί μια πελώρια κραυγή (του παιδιού ή του Θεού), μια κραυγή πιο τρανή απ'τη σιωπή
Που θα ρίξει τα τείχη του πριν, του μετά και του τώρα, να μπορέσεις να θυμηθείς, να μαντέψεις, να ζήσεις μαζί, μες σε μια άχρονη στιγμή, τα πάντα. Όμως τίποτα…


Anonymous said...

Kali Lefteria. That says it all doesn't it? Well done.

legein said...

What a great man. A modern day Digenis Akritas.

john akritas said...